Net terug van een heerlijke vakantie op Kos, waar de batterij voor de komende maanden weer flink opgeladen is. En waar ik niet (oké, ik geef toe: niet de hele tijd) hebt nagedacht over SharePoint, taxonomieën, thesauri, metadata, vindbaarheid van informatie en zoekmachines. Met de liefde voor het vak zoals ik die heb, blijf je daar ook onder het genot van een cocktail aan denken.
De eerste dag van mijn vakantie heb ik me echter vooral afgevraagd waar het mis was gegaan: hoe kon de wisdom of the crowd ons zo in de steek hebben gelaten? Ik zat in een hotel dat lovende kritieken had op een vakantiebeoordelingssite. Maar dat hotel viel mij zittend op het balkon vies tegen. In plaats van in een oase van rust was ik in een mierenhoop met luide muziek terecht gekomen. En daar was ik nou net níet naar op zoek. Het principe ‘wat anderen leuk vinden, vind ik ook leuk’ gaat dus niet altijd op. Ik wist dan ook niet hoe snel ik gebruik moest maken van het aanbod te verhuizen naar een zojuist geopend, niet volgeboekt, ruim opgezet hotel. Het scheelde dat het koffer nog niet was uitgepakt. Ik kwam daarop terecht in het hotel dat me een paar maanden eerder was aangeraden door een goede vriendin. Wiens advies ik in de wind had geslagen.
Wanneer we op zoek zijn naar informatie, vertrouwen we vaak op wat ‘iedereen vindt’. Terwijl de mening van vrienden, degene die weten waar we naar op zoek zijn, veel waardevoller kan zijn. Net zoals personen met dezelfde informatiebehoeften, die ons op weg kunnen helpen bij het vinden van informatie. Ik weet in ieder geval bij wie ik langs ga wanneer ik weer een vakantie ga uitzoeken.
Links die ‘vrienden’ gedeeld of leuk gevonden hebben via social media scoren tegenwoordig ook hoger bij je persoonlijke Google zoekresultaten (alleen Facebook doet volgens mij niet mee, Google +, Twitter en YouTube wel).